Terwijl ik de grote mand strijk met zomerkleding wegwerk – ja nu pas – merk ik op dat ik erg sentimenteel word bij het strijken van de korte broekjes en de zomershirtjes van ons zoontje. Wetend dat dit de laatste keer is dat ik ze strijk, volgend jaar is dit een hot pants als hij het aantrekt. Hij groeit. Ik houd het niet tegen. Het is leuk, maar niet altijd gemakkelijk voor een moeder. Ik houd de kleertjes en de bijbehorende herinneringen die ze me hebben gegeven nog even heel hard vast.

Bomen kunnen niet groeien door niet eerst los te laten. De afgevallen blaadjes bieden een voedzame boden die de boom kan gebruiken voor zijn groei. Cliché? Misschien. Ik blijf het een mooi metafoor vinden. De blaadjes die van de bomen vallen, kale takken in de winter. Jezelf laten inspireren door de natuur om los te laten. Maar zo gemakkelijk is loslaten niet altijd.

De natuur is prachtig, hoe alles met een reden en soepelheid elkaar opvolgt. Ook wij zijn een onderdeel van de natuur. Maar wij zijn geen boom. Onze bewustheid van ons bewustzijn maakt loslaten een stukje lastiger. De haren op je hoofd die laten gemakkelijk en vanzelf los. We hoeven daar niet bij stil te staan. Maar een bepaalde situatie, een overtuiging of een emotie, daar bemoeit dat brein zich maar al te graag mee. Voor velen blijft loslaten een abstract begrip. Hoe laat je als mens nou gemakkelijk iets los?

Doorvoelen

Met je hoofd zal je niets kunnen loslaten, al maken we onszelf dat soms wel wijs. Denken, ‘ik laat het nu los’, ‘ik ben er nu klaar mee’. Werkt niet altijd. Loslaten gebeurt op het gebied van gevoel, lichaam dus. Iets laat jou pas los als je het werkelijk doorvoelt hebt. Als je een afwijzing hebt ontvangen voor die ene baan die je zo graag had gewild, dan mag je daar best verdriet en/of teleurstelling door voelen.

Want het leven bestaat niet alleen uit luchtige quotes en het streven naar een positief en happy de peppy gevoel. Een scheiding, een depressie, het verlies van een dierbare, het hoeft allemaal niet losgelaten te worden als je hier niet klaar voor bent. Ook al is het herfst, ook al is het volle maan. Als je van jezelf in een bepaalde periode iets ´moet´ loslaten, dan werkt dat averechts en houd je datgene juist krampachtig vast. Angst, boosheid en verdriet mogen er zijn en zijn er juist om te groeien. Pas als je het doorleeft hebt, laten deze emoties jou vanzelf los, dan wordt loslaten een veel natuurlijker verschijnsel.

Eerst even vasthouden

We weten soms heel goed dat we niks hebben aan het krampachtig vasthouden van een herinnering aan een situatie of een emotie. We zeggen tegen onszelf dat we gewoon moeten loslaten. Irritanter is zelfs nog als je omgeving zegt dat je het simpelweg maar moet loslaten. Toch ervaar je dat terugkerende ongewenste gevoel of zie je die situatie zich herhalen als een trailer op je mentale beeldscherm. Je kunt er maar niet bij waarom het je niet lukt om het los te laten.  Als dat het geval is, probeer het dan eens om te draaien en stel jezelf de volgende vraag:

 

Wat maakt het dat je het zo graag wilt vasthouden?

 

‘Wat nou als ik niet meer in discussie ga tegen die irritante collega, gaat hij dan niet over mij heen lopen?’

‘Als ik stop met eeuwig diëten, zal mijn lichaam dan ooit nog veranderen?’

‘De basisschoolperiode was zo een fijne tijd. Zal ik nog nodig zijn als de kinderen naar de middelbare school gaan?’ ‘Het zal vast niet meer zo gemakkelijk gaan als op de basisschool.’

Loslaten is het tegenovergestelde van vasthouden. Het wordt gemakkelijker als je hetgeen dat je graag wilt loslaten eerst bewust vasthoud. Met vasthouden wordt bedoeld, stilstaan bij de emotie dat een bepaalde situatie jou geeft. Waar in je lichaam voel je dat, hoe voel je je nu eigenlijk en wat voel je? Door als het ware een klein stapje opzij te zetten en je gevoel te observeren, wordt een deel van jou een waarnemer. Je neemt je gevoel en emotie waar. Als je iets waarneemt, wordt het gemakkelijker om je niet meer te identificeren met die emotie. Wat voorkomt dat je wordt meegesleurd in bijvoorbeeld je verdriet of boosheid.

Wat is er nodig om gemakkelijker los te laten?

Overgave

Geef je over aan je gevoel. Met je hoofd zul je niet kunnen loslaten, komen er bepaalde gevoelens die ongemakkelijk zijn, erken ze in plaats van ze weg te stoppen. ´Hoi boosheid, hoi verdriet, ik voel je, je mag er zijn en het is oké.´

Vertrouwen

Heb vertrouwen dat als je loslaat je ruimte creëert om te groeien en verder te gaan. Ook al weet je nog niet HOE het voor je zal oplossen, of HOE volgend jaar zomer eruit gaat zien, of HOE je je als alleenstaande moeder zult redden. Als je er vertrouwen in hebt, laat je je verassen door het HOE.

Geduld

Heb geduld. Een boom begint ook niet al in de zomer zijn bladeren te verliezen omdat hij zeker op tijd wil zijn voor de winter. Alles heeft zijn eigen tempo, een kleine frustratie over de huishoud verdeling is makkelijker los te laten dan een scheiding waarin veel emoties en angsten complex door elkaar lopen.

Loslaten hoort vanzelf te gaan. En dat is waar de blaadjes aan de bomen voor staan. Je HOEFT nu niks los te laten omdat dit de tijd van het jaar is voor de bomen.

Maar je mag je wel laten inspireren door het moeiteloze proces.  Enjoy 😉